سلام بهونه قشنگ من برای زندگی آره باز منم همون دیوونه ی همیشگی فدای مهربونیات چه مکنی با سرنوشت دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت حال من رو اگه بخوای رنگ گلای قالیه جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم کمه دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون فدای تو! نمی دونی بی تو چه دردی کشیدم حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم!

من و تو عاشقونه /يك روز تو باغ خورشيد/ به همديگه رسيديم/ نگام نگات رو دزديد/ ميون باغ خورشيد/ يه عهد تازه بستيم/ كه مال هم بمونيم / واسش جناغ شكستيم/ قدم زديم دويديم/ به دشت گل رسيديم/ يك دشت پر شقايق/ شقايق هاي معصوم/ كه شاخش رو چيدي /از باغچه شقايق برام نگيني ساختي/ وقتي به من سپردي گفتي كه شرطرو باختي/ گفتم كه اين شقايق تو قلبمه هميشه/ حتي اگه بميري از من جدا نميشه / گذشت روزايه روشن/ ببين چي شد زمونه/ ببين كه بي كسي رو سر ميكنم تو خونه/ عزيز خونه بودي/ يار دردونه بودي/ وقتي بهت رسيدم/ ديدم روونه بودي/ راستي درست ميگفتي/ يادت مرا فراموش/ وقتي گرفتي يك عشق تازه در آغوش /يادت مرا فراموش/ يادت نرفته از دل /نگام هنوز به غنچه ست /غنچه شقايق تو/ هنوز رو طاقچه بر جاست/ غنچه داره ميميره /دلم داره ميگيره/ آخه با مرگ غنچه عشق منم ميميره !!

......خداحافظ

عزيزي که فرصت بيان احساسات رو به من ندادي، خداحافظ.
من ديگه غرق تنهايي شدم که تو مي خواستي در آن غرق بشم.
مي خوام ساده و پاک براي تو و قلب خودم و همه اعتراف کنم،
و مطمئنم اين چيزي از ارزشهاي من کم نمي کنه و لطمئه اي هم به غرورم نميزنه.
براي يکبار و حتي آخرين بار هم که شده مجبوري احساس منو بخوني، مي دوني چرا؟
چون ديگه گوش نمي دي و فقط چيزي رو مي خواهي که خودت مي خواهي ببيني يا بشنوي.
مي دوني وقتي كسي داره غرق مي شه، ديگه نميگه سلام.
فقط کمک مي خواد، ولي كار من ديگه از کمک خواستن گذشته.
مي خوام براي آخرين بار بگم: که من براي نابود نشدن عشق و احساسم همه ي تلاشمو کردم.
درست تو لحظه ي اوج، درست تو اون بالا بالاها، که فكر ميکردم دستت توي دست منه..
ولي افسوس که تو خيلي وقت بود دستت رو از دست من جدا کرده بودي،
و من چه دير فهميدم، که تنها درون گود وايستادم و دارم براي چيزي مي جنگم،
كه اون خيلي وقته مال من نيست.
من توي وجود تو، يه ذره از وجود خدا، يا حتي يه تکه از وجود خودمو پيدا کرده بودم.
تو اون شاهزاده اي نبودي که من توي قصه هام ازش يه بت ساخته بودم.
تو حتي اون چيزي که خودت رو نشون ميدادي، هم نبودي..
براي من ديگه اسم تو يا هويت تو مهم نيست.
براي من اون عشق و احساسي که توي وجود تو پيدا کردم، عزيز و دوست داشتنيه.
واسه همين هم تا ابد دوستت خواهم داشت.
فقط بدون، هميشه خواستم پُر بشي از من.
تو عميق تر از اوني بودي که احساس من بتونه تو رو پر کنه.
و هر چي تلاش کردم، ديدم تمام وجودت خاليه، آره! از من خاليه.
آخه من چقدر هستم که بتونم عظمت وجود تو رو پر کنم.
به جاي اينکه من پُرت کنم، غرق اعماق وجود تو شدم و نابود شدم.
آره! توي وجود تو گم شدم..
و كسي به من فرصت کمک خواستن هم نداد.
هميشه از خدا مي خواستم که يه عشق واقعي رو بهم بده،
اون عشق رو بهم داد، گرچه خيلي زود هم ازم گرفت.
ولي هر چه بيشتر ميگذره به حقيقي بودن اون عشق مطمئن تر ميشم.
حتي نبودن تو توي اين مدت نتونست ذره اي از احساس من کم کنه،
چه بسا هر لحظه قدرتش رو توي قلبم بيشتر از پيش احساس مي کنم.
دلم مي خواد برات آرزو کنم که يه روزي عاشق بشي،
ولي برات آرزوي قشنگتري مي کنم..
اينکه اگر عاشق شدي هيچ وقت دلت نشکنه و در کنار عشقت طعم خوشبختي واقعي رو بچشي.
آرزوي يه عاشق براي معشوقش چيزي غير از اين نمي تونه باشه.
ديگه حتي نمي خوام فکر کنم که احساس واقعي تو چي بود؟
ديگه دنبال مقصر هم نمي گردم.. دنبال برنده و بازنده هم نيستم.
اگه برنده و بازنده اي هم باشه.. اون برنده تويي..
تو بردي... آره! فقط تو بردي.
ولي من خوشحالم که به تو باختم.

 آرزویم این است

نتراود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد

          نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

                          و به اندازه هر روز تو عاشق باشي

                                       عاشق آنکه تو را مي خواهد

                                                   و به لبخند تو از خويش رها مي گردد

                                                            و تو را دوست بدارد

                                            به همان اندازه که دلت مي خواهد

                     هر چندتا تو منو دوست داري

من يه دونه بيشتر دوست دارم

 ميدوني اينجوري خوبيش اينه که حتي

                اگه منو دوست نداشته باشي

                        باز من يه دونه دوست دارم

                               اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم چشمهايم را مي شستي

                       و اشکهايم را با دستان عاشقت به باد مي دادي

          اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم

 نگاهت را تا ابد بر من مي دوختي

  تا من بر سکوت نگاه تو

             رازهاي يک عشق زميني را با خود به عرش خداوند ببرم

  اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم لحظه اي مرا نمي آزردي

                                  که اين غريبه تنها ، جز نگاه معصومت پنجره اي

                         و جز عشقت بهانه اي براي زيستن ندارد

              اي کاش مي دانستي

اگر مي دانستي که چقدر دوستت دارم

همه آن چيزها که در بندت کشيده رها مي کردي

                                  غرورت را ..... قلبت را ..... حرفت را

                                                و..........  .............

                                                          صدافسوس حالا اگرهم بفهمي

                                 عشقي نمانده نثارت كنم

             زمان! به من آموخت که دست دادن معني رفاقت نيست....

 بوسيدن به معني برسرقول ماندن نيست.....

 و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست!

شبی از پشت یک تنهایی نمناک وبارانی تو را با لهجه گلهای

چشمهای تو

کاش  میشد هر روز توی چشمهایت غرق میشدم و وقتی چشمهایم را باز می کردم

در ساحل امن دستانت خودم را پیدا میکردم .

کاش میشد هر روز عطر تنت تمام ذهنم را پر میکرد و لبریز از حضورت باران چشمهایم

را به تو هدیه می کردم .

مست میشدم از حضور دستانت بر پیکرم و از صدای نفسهایت  دوباره  زنده بودن را

حس میکردم . . .

زیباترین بهانه لحظه های زندگی ام

نمی دانم وقتی که آرام در نگاهم نشستی

شاد باشم یا غمگین

به برکت وجود تو بود که طعم زندگی را چشیدم

نگاهم که به اینه گره می خورد

جمع شدن قطره قطره تو را دیدم

و اینکه آماده باش برای جدایی

باید رها شوی بر پهنای صورتم بغلتی

و شادمانه مرا در این سوگ تنهایم بیشتر فرو بری

بهانه چشمهایم

کمی آرام تر از دیدگانم جدا شو

تا من هم به پاس مهربانی ات

قطره ای دیگر نثارت کنم

نمی دانم اگر روزی نیایی

کدامین دست

گونه های خشکیده مرا سیراب می کند

بهانه زندگیم

*هزار شاخه گل تقدیم به نگاه مهربانت می کنم*